เด็กปฐมวัยอยู่ในภาวะไร้การปกป้อง จึงตกอยู่ใต้อิทธิพลของสิ่งแวดล้อมใกล้ตัวอย่างเต็มที่ สิ่งที่ผู้ใหญ่เราสามารถกระทำได้เพื่อช่วยให้เด็กได้รับอิทธิพลที่ดีก็คือสร้างสิ่งแวดล้อมที่ดีให้แก่เด็ก ด้วยการตระหนักถึงพฤติกรรมของตัวเรา ตระหนักถึงวิธีที่เราทำงานต่างๆ
วิธีที่เราพูดคุยกับผู้อื่น ดูแลผู้อื่น วิธีที่เราสร้างและพัฒนาสิ่งแวดล้อมของเรา
เด็กจะสังเกตสิ่งทั้งหลายทั้งปวงนี้ แล้วสร้างแบบพฤติกรรมของตนตามตัวอย่างที่พบเห็นรอบตัว โดยไม่สามารถแยกแยะได้ว่าไหนเป็นการกระทำที่สมเหตุสมผล ไหนเป็นการกระทำที่ไม่สมเหตุสมผล
ด้วยเหตุนี้ ไม่ว่าใครก็ตามที่อยู่ในสภาพแวดล้อมของเด็ก จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการจัดการศึกษาสำหรับเด็กคนนั้นไปด้วย ใครก็ตามที่อยู่ในสภาพแวดล้อมของเด็กจึงสมควรเรียนรู้ว่าควรปฏิบัติอย่างไร เพื่อเอื้ออำนวยต่อการพัฒนาของเด็ก หรืออย่างน้อยก็ไม่ไปบ่อนทำลายสร้างอุปสรรคต่อการพัฒนาของเด็ก
|
