ในขณะที่ระบบการศึกษาของไทยกำลังถูกตรวจสอบขนาดใหญ่จากผู้คนในวงการต่างๆ ทั้งภาครัฐและภาคเอกชน ประเด็นที่มักจะได้รับการหยิบยกขึ้นมาอภิปรายไปพร้อมๆ กันก็คือ คุณค่าแห่งความเป็นครู ซึ่งบ่อยครั้งที่ความเห็นจะออกมาในทำนองว่า ครูไม่ใช่สิ่งจำเป็นอีกต่อไป เราสามารถใช้เทคโนโลยีเข้ามาทดแทนได้
แน่นอนที่ว่า หากเรามองการศึกษาเป็นเพียงแค่การส่งผ่านข้อมูลความรู้จากครูไปยังนักเรียน ในแง่นี้ครูก็ไม่ใช่สิ่งจำเป็น แต่ถ้าการศึกษาหมายถึงการพัฒนาคุณค่า ความสามารถที่ซ่อนเร้นอยู่ในมนุษย์แล้วไซร้ คงไม่มีสิ่งใดมาทดแทนครูได้ ด้วยว่าคงไม่มีเครื่องจักรกลใดมาสำแดงถึงคุณค่าและความหมายที่แท้จริงของความเป็นมนุษย์ได้มากไปกว่ามนุษย์ผู้มีชีวิตและจิตวิญญาณที่อยู่เบื้องหน้าเรา
บนหนทางแห่งความหมาย โดย ทอริน ฟินเซอร์ ได้ฉายภายให้เห็นถึงคุณค่าและความหมายที่แท้จริงของความเป็นครูว่า ครูไม่เพียงแต่เป็นผู้พัฒนาสำนึกและความสามารถที่ซ่อนเร้นอยู่ในตัวเด็กผู้เป็นลูกศิษย์ หากยังจะต้องพัฒนาสำนึกและคุณค่าแห่งความเป็นมนุษย์ในตัวครูเองขึ้นมาด้วย และมีแต่ครูผู้มุ่งมั่นจะพัฒนาสำนึกในตนเท่านั้น จึงสามารถบรรลุภารกิจซึ่งดร.รูดอล์ฟ สไตเนอร์ ผู้ให้กำเนิดการศึกษาวอลดอร์ฟระบุไว้ว่า วิริยภาพสูงสุดของเราจะต้องเป็นไปเพื่อพัฒนามนุษย์ผู้เป็นอิสระทางปัญญา สามารถกำหนดเป้าหมายและทิศทางของชีวิตได้ด้วยตนเอง |
